Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ




Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

Στήθη στητά
Κάστρο κι ´Αγιος Λουκάς
σγουροί θάμνοι εφηβαία διαλεχτά
στη μήτρα τής Πυλαίας Δήμητρας
νερά τού Σπερχειού στροβιλιστά
στη μέση ο αφαλός της Αλαμάνας•

δεν ξέρω να σε τραγουδήσω κόρη τής χαράς
με λέξεις θα σμιλέψω το κορμί σου γελαστά
κι όνειρο θε να γίνεις καθενός και καθεμιάς.

Τραχίνα, Θερμοπύλες, δυο σκέλη ανοιχτά
δυο χέρια ψηλαφούν, Φθία και Αχιλλέας
κεφάλι σου και ξέπλεκα μαλλιά ριχτά
-Ελλάδα η γεννήτρα αυτής της πανωραίας-
ενώ θωπεύει ο Γοργοπόταμος το σώμα σου σφιχτά
μα εσύ αρνείσαι την πορεία μιας μοιραίας•

δεν ξέρω να σε τραγουδήσω κόρη τής αρχοντιάς
με λέξεις θα οπλίσω το κορμί σου δυνατά
κι αίφνης θα υποκλιθεί ιπποτικά ο ντουνιάς.

Κορμί όλοι εμείς που θα σε πούμε φωναχτά
με ήλιο και θωριά πέτρας αρχαίας
μάννα και κόρη και ζωή συνειδητά
Πύρρας και Δευκαλίωνα σποράς γενναίας
που θα φωνάζεις στους αιώνες τρανταχτά
το αδάμαστο κάθε παιδιού σου, νιου και νέας•

δεν ξέρω να σε τραγουδήσω κόρη τής λεβεντιάς
με λέξεις θα κοσμήσω τη θωριά σου θαρρετά
κι όλα με φως θ´ αστράψουνε μεμιάς.

ΛΑΜΙΑ, ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΚΟΡΗ ΚΑΙ ΖΩΗ !

Γεώργιος Δ. Σαγιάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου